Bedek bij Thaise tempels je schouders en knieën, trek je schoenen uit voordat je een hal met een Boeddhabeeld binnengaat, en wijs nooit met je voeten naar een Boeddha of een monnik. Houd je stem laag, klim niet op beelden en raak ze niet aan, en vrouwen mogen monniken niet aanraken of hen rechtstreeks iets aangeven.
Meer dan 90% van de Thaise bevolking is Theravada-boeddhist, en het land telt ruim 40.000 tempels (wat). Zelfs de bekendste, zoals Wat Phra Kaew in Bangkok of Wat Phra That Doi Suthep boven Chiang Mai, zijn actieve gebedsplaatsen, geen musea. Er wonen monniken, families komen er verdiensten vergaren, en mensen bidden voor de beelden die jij aan het fotograferen bent.
Thaise mensen staan bekend om hun tolerantie tegenover buitenlanders die iets net verkeerd doen, en niemand verwacht dat je elk gebruik kent. Maar een paar basisregels maken een echt verschil: ze tonen respect, zorgen dat je niet bij de poort wordt teruggestuurd en maken bezoeken waardevoller, want mensen zijn veel warmer tegenover bezoekers die zichtbaar hun best doen. Het goede nieuws is dat de essentie simpel en overal in het land hetzelfde is, van de koninklijke tempels van Bangkok tot de kleine dorpswats in het noorden en de oude ruïnes van Ayutthaya en Sukhothai.
De regel is simpel: bedek je schouders en je knieën. Dit geldt voor mannen en vrouwen, en losse, lichte kleding is ook de comfortabelste keuze in de hitte.
| Prima om te dragen | Vermijden |
|---|---|
| T-shirts en shirts met mouwen | Hemdjes, singlets, schouder- of buikvrije tops |
| Lange broeken, ook lichte linnen broeken of broeken met olifantenprint | Korte broeken en rokjes boven de knie |
| Lange rokken, jurken en sarongs | Leggings, erg strakke of doorzichtige kleding |
| Sandalen of schoenen die makkelijk uit gaan | Gescheurde spijkerbroeken, kleding met aanstootgevende of religieuze prints |
Bij kleinere tempels wordt een sjaal over blote schouders meestal geaccepteerd. Het Grand Palace en Wat Phra Kaew in Bangkok zijn veel strenger: bewakers controleren elke bezoeker, en leggings, gescheurde spijkerbroeken, strakke broeken en mouwloze tops worden geweigerd. Bij de ingang kun je sjaals huren of kopen, maar het is makkelijker om al goed gekleed aan te komen. Populaire tempels zoals Wat Pho, Wat Arun en de Witte Tempel (Wat Rong Khun) in Chiang Rai controleren ook, en lenen of verhuren vaak sarongs.
Een praktische tip: neem een lichte sjaal of sarong mee in je dagtas. Die weegt niks en verandert strandkleding in seconden in tempelkleding.
Draag schoenen die makkelijk uit te trekken zijn. Op een drukke dag met meerdere tempels doe je ze misschien wel tien keer uit en aan, en hete tegels in de middagzon zijn ook een goede reden om vroeg te gaan.
In de Thaise cultuur wordt het hoofd gezien als het hoogste en heiligste lichaamsdeel, en de voeten als het laagste. Het meeste van de tempeletiquette volgt daaruit.
Wil je respect tonen voor het hoofdbeeld, kniel dan, vouw je handpalmen samen bij je borst en buig drie keer, waarbij je je handen en voorhoofd op de vloer raakt. Niemand verwacht dit van bezoekers, maar het wordt altijd goed ontvangen.
Monniken worden met groot respect behandeld, en er zijn duidelijke regels voor de omgang met hen.
Bij zonsopgang lopen monniken op blote voeten door de straten om eten in te zamelen. Wil je meedoen, koop dan offergaven zoals kleefrijst, fruit of verzegelde drankjes op een lokale markt, trek je schoenen uit en kniel of sta rustig met je hoofd lager dan dat van de monniken. Leg het eten zonder te praten in de kom en raak de monnik niet aan. Wil je alleen kijken, houd dan afstand en gebruik nooit een flitser.
Fotograferen mag op het terrein van bijna elke tempel, en in de meeste hallen. De belangrijkste uitzonderingen staan aangegeven met borden, waaronder in de kapel van de Smaragden Boeddha bij Wat Phra Kaew. Enkele algemene regels:
Je bent welkom om verdiensten te vergaren. Kleine offersets met een lotusknop, een kaars en wierook kosten ongeveer 20-40 THB; steek de kaars en wierook aan, houd ze samen met de lotus vast terwijl je buigt, en zet ze dan in de houders. Bij sommige tempels kun je een vierkantje bladgoud op een beeld drukken. Donatiebussen staan overal en helpen het onderhoud betalen, een briefje van 20-100 THB wordt gewaardeerd. Waar entree wordt gevraagd, zoals bij Wat Pho of Wat Arun, gaat dat naar het onderhoud van de locatie.
Borden op vliegvelden en in toeristische gebieden herinneren bezoekers eraan dat de Boeddha geen decoratie is. Gebruik geen Boeddhahoofden als ornament en zet geen beelden op de vloer, in de badkamer of onder heuphoogte. Boeddha-tatoeages worden algemeen als respectloos beschouwd en kunnen aanstoot geven. Officieel is voor het uitvoeren van Boeddhabeelden, met uitzondering van kleine amuletten en persoonlijke devotievoorwerpen, een vergunning van de Fine Arts Department nodig, dus vraag de verkoper voordat je iets groots koopt.
Grote boeddhistische feestdagen volgen de maankalender, dus de data verschuiven elk jaar. De belangrijkste zijn Makha Bucha (februari of maart), Visakha Bucha (mei of juni), Asarnha Bucha en Khao Phansa, het begin van de boeddhistische vastenperiode (juli). Op deze dagen:
Respect voor het koningshuis is in Thailand nauw verbonden met religie, en portretten van de koning hangen in veel tempels. Maak nooit negatieve opmerkingen over het koningshuis; Thailands majesteitsschennis-wetten zijn streng en gelden ook voor buitenlanders. Sta op voor het koninklijk volkslied in bioscopen, en stop wat je doet wanneer het volkslied om 8:00 en 18:00 uur op openbare plekken klinkt. Voor andere lokale gebruiken en wetten, zie onze veiligheidsgids voor Thailand.
Voordat je vertrekt: schouders en knieën bedekt, een sjaal of sarong in je tas, schoenen die makkelijk uit gaan en wat kleine briefjes voor offergaven en entree. Binnen: schoenen uit, stap over drempels, zit met je voeten weggewerkt, houd je stem laag en klim of raak nooit Boeddhabeelden aan. Vrouwen mogen monniken niet aanraken of hen rechtstreeks iets aangeven.
Onthoud je maar drie dingen, laat het dan deze zijn: kleed je gepast, trek je schoenen uit, en houd je voeten weg van de Boeddha. De rest volgt vanzelf als je kijkt wat de Thaise bezoekers om je heen doen.
Klaar om het in de praktijk te brengen? Begin met onze lijst met de beste dingen om te doen in Bangkok, met daarin het Grand Palace, Wat Pho en Wat Arun, inclusief entreeprijzen en openingstijden.
Niet in de hoofdhallen, en helemaal niet bij het Grand Palace. Korte broeken boven de knie worden als respectloos gezien bij tempels; draag een lange broek of lange rok, of wikkel een sarong over je korte broek.
Ja. De kledingregel geldt voor iedereen, dus mannen dragen beter een shirt of T-shirt met mouwen in plaats van een hemdje, en een lange broek in plaats van een korte.
Ja, vrouwen mogen beleefd met monniken praten. Ze raken een monnik beter niet aan en geven hem niets rechtstreeks aan, en zitten in het openbaar vervoer beter niet direct naast een monnik.
Meestal wel, zonder flitser en zonder biddende mensen te storen. Sommige hallen, waaronder de kapel van de Smaragden Boeddha bij Wat Phra Kaew, staan geen fotografie toe, en dat wordt met borden duidelijk aangegeven.
In de Thaise cultuur zijn de voeten het laagste en minst schone lichaamsdeel, dus ermee wijzen naar een Boeddhabeeld, een monnik of een persoon wordt als beledigend gezien. Zit met je benen opzij of naar achteren gevouwen.